Monday, March 28, 2016

தொண்டர்தம் பெருமை

தேர்தல் காலச் சிந்தனைகள்

தேர்தல் பற்றிய என் கருத்துக்களையும் கணிப்புகளையும் கேட்கும் ஆவலில் மும்பைப் பத்திரிகையாளர்  ஒருவர் கடந்த வாரம் வந்திருந்தார். உள்ளே நுழையும் போதே, “ஸ்ஸ்…ப்பா! என்ன வெயில் இப்பவே இப்படி என்றால் மேயில் எப்படி இருக்குமோ?” என்ற உரக்க முணுமுணுத்துக் கொண்டார்.
கோடைச் சூட்டோடு தேர்தல் வெப்பமும் சேர்த்து கொண்டால் என்னவாகும் என்பது அவரது கவலையாக இருந்தது.
வெப்பத்தில் மெழுகு உருகும். இரும்பு இறுகும். இது இயற்கை விதி. ஆனால்  ஆவியாகும் நீரைப் போலக் கண்ணுக்குத் தெரியாமல்  போகிறவர்களைப் பற்றி பத்திரிகைகள் கண்ண்டுகொள்வதே இல்லை என்றேன்
“யார் அவர்கள்?”
“கட்சித் தொண்டர்கள்தான்” என்றேன்.
தேர்தலுக்குத் தேர்தல் சிறப்பிதழ் போடும் பத்திரிகைகள் கடந்த தேர்தல்களை அலசும் நடக்கும் தேர்தலைக் கணிக்கும். இறந்த தலைவர்களை நினைத்துக் கொள்ளும். இருக்கும் தலைவர்களை விதந்து பேசும். ஆனால் தலைவர்களைப் போல வெற்றியினால் பலனோ, தோல்வியினால் மன உரமோ பெறாமல் இரண்டு மாத காலத்தை அவர்களுக்காகச் செலவிட்ட தொண்டர்கள் முடிவுகள் அறிவிக்கப்பட்ட சிலநாள்களில் ஆவியான நீரைப் போல மறக்கப்பட்டுவிடுவார்கள்
மறக்கப்படுவது கூட மன்னிக்கப்படலாம். ஆனால் தோல்வி கண்ட கடசியின் தொண்டர்கள் அவமானத்தில் புழுங்கி, அச்சத்தில் கலங்குவதை எத்தனை பேர் எண்ணிப் பார்த்திருக்கிறோம்?
தேர்தல் வெற்றிகள் ஆனந்தக் களிப்பில் மட்டுமல்ல, அரசியல் எதிரிகளைப் பழி தீர்த்துக் கொள்ளும் தருணங்களாகவும் அமைந்து விடுவதுண்டு. எந்த நேரமும் தான் தாக்கப்படலாம் என்ற நிலையில் உள்ள தோற்ற கட்சித் தொண்டனின் மனநிலை எப்படி இருக்கும்?
“மனைவி மிகவும் கெஞ்சினாள்;எல்லாரையும் போய்ப் பார்த்துவிட்டு வரச் சொன்னாள். ”நீங்கள் ராப்பகலா ஓடியாடி உழைத்தீங்களே, அவரைப் பார்த்துச் சொல்லிட்டு வாங்க” என்று கேட்டிருந்தாள்….அவனாகப் போகவில்லை. ஆனால் அதற்குள் அவருக்கு நிச்சியம் தகவல் எட்டியிருக்கும். அவர் காரைப் போட்டுக்க் கொண்டு வந்திருக்கக் கூடும். ஆனால் வரவில்லை. தோற்றிருந்தால் என்ன, வந்திருக்கலாம். ஆனால் அந்த மனிதனும் வீட்டில் முடங்கிக் கிடந்திருப்பான். அவனும் யாரிடமும் பேசாமல், பத்திரிகைகளைப் பார்க்க மனமில்லாமல் –தைரியமில்லாமல்- ஒரு சாய்வு நாற்காலியில் விழுந்து கிடப்பான்.மனைவியை ஏறெடுத்துப் பார்க்க முடியாமல் உட்கார்ந்திருப்பான். குழந்தைகள் சிரித்து விளையாடிக் கொண்டிருந்தால் அதைப் பொறுக்க முடியாமல் எரிந்து விழுந்து கொண்டிருப்பான். பத்திரிகைக்காரர்கள் வந்து கேட்டால், ‘பெரிய அநீதி நடந்து விட்டது” எனக் கூறியிருக்கக் கூடும். என்ன பெரிய அநீதி நடந்து விட்டது? சில ஆயிரம் ரூபாய்கள் இந்த மூன்று நான்கு வாரங்களில் கணக்கு வழக்கில்லாமல் செலவழிந்திருக்கும். அந்தச் சில ஆயிரம் ரூபாய்களை வெற்றி பெற்றிருந்தால் பல மடங்காகப் பெருக்கித் திரும்பப் பெற்றிருக்க முடியும்.வெற்றிக்கும் தோல்விக்கும் அது ஒன்றுதான் அந்த மனிதனுக்கு வித்தியாசம் இவனைப் போல் தலையுடைவதை எதிர்பார்த்து, எலும்புகள் நொறுங்குவதை எதிர்பார்த்து, குழந்தை குட்டிகள் தாக்கப்படுவதை எதிர்பார்த்து, ஏன் உயிரே கூட இழக்க நேரிடும் என்பதை எதிர்பார்த்து இருட்டில் தன்னந்தனியாக உட்கார்ந்திருக்கப் போவதில்லை”
1971ல் எழுதப்பட்ட “காத்திருத்தல்” என்ற சிறுகதையில் அசோகமித்திரன் வர்ணிக்கும் மனநிலை இது. கதை என்றாலும் இது கற்பனை அல்ல. 1967 தேர்தலின் போது காங்கிரஸ் தொண்டர்களிடமும், 1991 தேர்தலின் போது திமுக தொண்டர்களிடமும் இந்த மனநிலை நிலவியதை நேரடியாக அறிவேன்
இந்திய ஜனநாயகத்தின் எழுதப்படாத பக்கம் தோல்விக்குப் பின் எழும் மன நிலை. அந்த வன்முறையின் ரத்தக் கறைகள். தொண்டர் குடும்பங்களின் கண்ணீர் சுவடுகள்

வரலாறு என்பதே வென்றவர்களின் கதைதானே? தொண்டர்களின் கதையா அது?  
கடைசிப் பக்கம் கல்கி 3.4.2016

Sunday, March 13, 2016

தேர்தல் 2016:: கை நழுவிய கனி



கை நழுவிய கனி


 கனிந்து விடும் என்று காத்திருந்தது கிளி. இலவம் மரத்திலிருந்த தனது பொந்திலிருந்து வெளியே வந்து அந்தக் காயைச் சுற்றிச் சுற்றிப் பறந்து  பார்த்துக் கொண்டிருந்தது.காயின் நிறம் முற்றியதும் கனிந்தே விட்டது என்று களி கொண்டு உலகிற்கு அறிவித்தது. ஆனாலும் காற்றுக்கு சந்தேகம். கனிந்து விட்டது நிச்சயம்தானா என்று கிளியைக் கேட்டது, நிச்சயம் நிச்சயம் என இறக்கைகளைக் கொட்டிக் குதூகலித்தது கிளி.

அதன் மகிழ்ச்சிக்குக் காரணம் இருந்தது. கனி கிடைத்து விட்டால் பசி நீங்கிவிடும்.அது நெடுநாளையப் பசி. கிளி மட்டுமல்ல கிளியின் குழந்தைகளும் பசித்திருக்கிறார்கள்

கனி ஒரு நாள் வெடித்தது. வெடித்தது? ஆம்! கிளி நினைத்தது போல அது உண்ணும் கனியல்ல. அதனுள்ளே இனிப்போ சாறோ கிடையாது. அதனுள் இருந்ததெல்லாம் வெறும் பஞ்சு. பின்னே,இலவ மரத்தில் பழமா பழுக்கும்?

இலவு காத்த கிளிக் கதை தமிழுக்கோ தமிழருக்கோ புதிது அல்ல. நிச்சயம் கருணாநிதிக்குப் புதிது அல்ல. 2006 சட்டமன்றத் தேர்தலில், திமுகவுடன் கூட்டணி கண்ட மதிமுக இட ஒதுக்கீட்டின் போது ஏற்பட்ட பிரச்சினையால் அதை விட்டு வெளியேறி எதிர் அணிக்குப் போனது. பழம் நழுவிப் பாலில் விழுந்த பின்பும்  அது கை தவறிக் கொட்டிவிடவும் கூடும் என்பதை அவர் அனுபவப் பூர்வமாக அறிந்தவர்தான். என்றாலும் இலவு காத்த கிளியை எண்ணிக் கொண்டுதான் வியாழன்  இரவு படுக்கைக்குப் போயிருப்பார்

நிச்சயம்  கூட்டணிக்கு வருவார் என்று நினைத்திருந்த விஜயகாந்த் தனித்துப் போட்டியிட முடிவு செய்தது 'இந்த முறை மீண்டும் ஆட்சியைப் பிடித்து விடுவோம்' என்ற உற்சாகத்தில் மிதந்து கொண்டிருந்த  திமுகவிற்கு ஏமாற்றமாகத்தான் இருந்திருக்கும்.  காரணங்கள் பல

1 திமுக கூட்டணியில் தேமுதிக இருந்திருந்தால்  அதிமுக ஆட்சிக்கு எதிரான வாக்குகளில் கணிசமான அளவு அந்தக் கூட்டணிக்குக் கிடைத்திருக்கும். தேமுதிகவினரின் வாக்குகள் அதிமுகவிற்கு விழப் போவதில்லை. கூட்டணி இருந்திருந்தால்  திமுக  போட்டியிடும் இடங்களில், அவை திமுகவிற்கு விழுந்திருக்கும் . இப்போது அந்த வாக்குகள் கிடைக்காது.

ஆனால், தேமுதிகவிற்கு இருக்கக் கூடிய வாக்குகள் 5 முதல் 8 சதவீதத்திற்குத்தான் இருக்கும். அதனால் எங்களுக்கு பெரிய இழப்பு ஏற்பட்டுவிடாது என்று திமுகவினர் சொல்கிறார்கள். 2006 தேர்தலில் தேமுதிக தனித்துப் போட்டியிட்டது. அப்போது அது  3 தொகுதிகளில் 20% வாக்குகளையும், 8 தொகுதிகளில் 15%லிருந்து 20% சதவீத வாக்குகளையும், 33 தொகுதிகளில் 10% 15% வாக்குகளையும் பெற்றது. பலமுனைப் போட்டி உறுதியாகிவிட்ட இந்தத்  தேர்தலில் இந்த அளவு வாக்குகளை அந்தத் தொகுதிகளில் அல்லது சில தொகுதிகளில் பெற்றால் அவை வெற்றி தோல்விகளைத் தீர்மானிக்கும் வல்லமை கொண்டவை

2. திமுகவிற்கு இழப்பு ஏற்படும் அதே நேரம் அதிமுகவிற்கு இழப்பு ஏதுமில்லை. மாறாக ஆளும் கட்சிக்கு எதிரான வாக்குகள் பிரிவது அதற்கு சாதகமாக ஆகலாம்


3.பாமக, மக்கள் நலக் கூட்டணி, பாஜக, என அநேகமாக எல்லாக் கட்சிகளும் திமுக அதிமுக இரண்டையும் விமர்சித்து வருகின்றன. இப்போது தேமுதிகவும் அந்த வரிசையில் இணைகிறது.மற்ற கட்சியினரைப் போல் அல்லாது, தேமுதிக குறி வைப்பது, கிராமப்புற, அதிகம் படிப்பறிவில்லாத, சினிமா கவர்ச்சியில் தன்னை இழந்த, வாக்காளர்களை.அதனால் திமுக மீதான விமர்சனங்கள்  வேறு ஒரு தளத்திற்கும் செல்கின்றன. திமுக இந்த விமர்சனங்களுக்கு பதில் சொல்ல வேண்டிய நிலைக்குத் தள்ளப்படும். வெறுமனே அதிமுகவை விமர்சித்து மாத்திரம் அதன் பிரசாரத்தைத் தொடர முடியாது.

4. அதிமுகவிற்கு எதிரான வலுவான கூட்டணி என்று திமுக கூட்டணிக்கு ஏற்பட்டிருந்த பிம்பம் கலைவது

5. அதன் வெற்றி வாய்ப்பு, கடந்த கால அனுபவங்கள், கணக்குகளின் அடிப்படையில் கேள்விக்குரியதாகிறது. விஜயகாந்த்தின் கட்சி கூட்டணிக்கு வரவில்லை என்பதால்  , திமுக  கிட்டத்தட்ட 2001 தேர்தலில் இருந்த  நிலைக்குத்  திரும்பி வந்துவிட்டது. அப்போது அதனுடன் பாஜகவைத் தவிர வேறு எந்தப் பெரிய கட்சியும் கூட்டணியில் இல்லை. பாஜகவைத் தவிர சில ஜாதிக் கட்சிகள் மட்டுமே அப்போது அதனுடன் இருந்தன. இப்போது பாஜகவிற்கு பதில் காங்கிரஸ் இருக்கிறது.  தமிழகத்தில்  காங்கிரஸ் பாஜக கட்சிகளிடையே உள்ள வாக்கு வித்தியாசம்  2முதல் 3 சதவீதம் இருக்கும். 2014 தேர்தலுக்குப் பின் காங்கிரசில் ஏற்பட்டுள்ள பிளவு காரணமாக அநேகமாக இரண்டு கட்சிகளின் வாக்கு பலமும் சமமாக மாறியிருக்கலாம். அதனால் 2001 தேர்தலில் இருந்த  நிலைக்குத் திமுக கூட்டணி திரும்பியிருக்கிறது என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். அந்தத்  தேர்தலில்  183 இடங்களில் போட்டியிட்டு 31 இடங்களில் வென்றது திமுக

விஜயகாந்த்தின் முடிவு வேறு சில கட்சிகளையும்  சங்கடத்தில் ஆழ்த்தியிருக்கிறது. வியாழன்று நடந்த பொதுக்கூட்டத்தில், தெளிவாகச் சொல்கிறேன்,  தனித்துப் போட்டியிடுவேன் என மூன்று முறை சொன்ன பின், அவரது அனுமதி பெற்று  பேசிய,  அவர் மனைவி பிரேமலதா, எங்கள் தலைமையை ஏற்பவர்கள், எங்களுடன் ஒத்த கருத்து உள்ளவர்கள் எங்களுடன் கூட்டணிப் பேச்சு வார்த்தை நடத்த வரலாம் என்று அறிவித்தார். இது விஜயகாந்த்தை முதலமைச்சர் வேட்பாளராக ஏற்பதில் எங்களுக்குப் பிரசினை ஏதுமில்லை என்று அறிவித்த மக்கள் நலக் கூட்டணியை இப்போது என்ன செய்வது என்ற திகைப்பில் ஆழ்த்தியுள்ளது.

2014 மக்களவைத் தேர்தலில் பாஜகவோடு இருந்த கட்சிகள் எல்லாமும் அதை விட்டு விலகி விட்டன. பாஜக தனியாகவோ, அல்லது சிறுகட்சிகளுடன் இணைந்து இந்தத் தேர்தலை சந்திக்க வேண்டும். அதாவது பாஜக 15 ஆண்டுகளுக்குப் பின்- 2001க்கு முன்பு இருந்த நிலைக்கு- தள்ளப்பட்டுவிட்டது.


என் வழி தனி வழி என்பது ரஜனிகாந்த்தின் திரைப்பட வசனமாக இருக்கலாம். ஆனால் இப்போது அது விஜயகாந்த்தின் தேர்தல் முழக்கம்!

தமிழ் முரசு (சிங்கப்பூர்) 13.3.2016

Saturday, March 05, 2016

அனுபவம் அது முக்கியம்


புத்தரின் உரையைக் கேட்பதற்காக மக்கள் கூடியிருந்தனர். புத்தர் வந்தார். மேடையில் அமர்ந்து கொண்டார். அங்கே இருந்த ஒரு தாமரைப் பூவைக் கையில் எடுத்துப் பார்த்தார். பக்கத்தில் இருந்த சீடர் காசியபனைப் பார்த்துச் புன்னகைத்தார். கூட்டத்தைப் பார்த்து முறுவலித்தார். பூவைக் கீழே வைத்துவிட்டு எழுந்திருந்து போய்விட்டார். அவ்வளவுதான் உரை முடிந்துவிட்டது.

ஒருவார்த்தைகூடப் பேசாமல் எப்படி உரை நிகழ்த்தப்பட்டதாகச் சொல்ல முடியும்? வார்த்தைகள் தத்துவங்களைச் சொல்லலாம். ஆனால், உண்மைகளை விளக்காது. புத்தகங்கள், பாராயணங்கள், உபதேசங்கள் இவற்றின் மூலம் உண்மையைப் புரிந்து கொள்ள முடியாது. உண்மை என்பது மழையைப் போல எளிமையானது. மழையைப் பார்க்கலாம். கேட்கலாம். உணரலாம். ஆனால் அதைக் குறித்து எத்தனை கவிதைகள் எழுதினாலும் மழையின் ஈரத்தை விரல்களில் உணர முடியாது

அனுபவம் அது முக்கியம்

உளியை மரத்தின் மீது வைத்து சுத்தியலால் மெதுவாகத் தட்டினால் உளி நழுவி விழுகிறது. வேகமாக ஓங்கித் தட்டினால் உளி மரத்தில் சிக்கிக் கொள்கிறது. எவ்வளவு மெதுவாக அல்லது வேகமாகத் தட்ட வேண்டும் என்பதை புத்தகம் படித்துத் தெரிந்து கொள்ள முடியாது. தானாக வேலை செய்துதான் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும்.

அனுபவம் அது முக்கியம்

ரோஜப்பூவைப் போன்ற வண்ணம், மென்மை ஏன் அதன் மணம் கூட கொண்ட பூவைத்  தொழில்நுட்பம் கொண்டு, இயந்திரத்தில் தயாரித்து விட முடியும். ஆனால் அந்தப் பூவின் உயிர்ப்பை இயந்திரங்களால் தர முடியுமா?
அனுபவம் அது முக்கியம்


வாழ்க்கைக்கு மட்டுமல்ல, இலக்கியத்திற்கும் அனுபவம் முக்கியம். வாழ்ந்து பெறாத அனுபவத்தை வார்த்தைக் குவியல்களால் விவரிக்கும் இலக்கியங்கள் இயந்திரங்கள் செய்த ரோஜாப்பூவைப் போல உயிர்ப்பின்றி இருக்கின்றன.

எழுத்துக்கு அனுபவம் அவசியம் என்றால், நான் சரித்திரக் கதைகள் எழுதுவது எப்படி?கொலையைப் பற்றி நான் கதை எழுதுவதற்குக் கொலை செய்திருக்க வேண்டுமா? வேண்டாம், ஆனால் அதை எழுதும் நேரம் நீங்கள் கொலைகாரனாக மாறியிருக்க வேண்டும். ராஜராஜனாக மாறத எவராலும் பெருங்கோயில் கட்ட முடியாது, கற்களினால் அல்ல, சொற்களைக் கொண்டு கூட.

அப்படிக் கூடுவிட்டுக் கூடு பாய புத்தகங்கள் உதவும்.அவ்வளவுதான். ஆனால் புத்தகங்கள் மட்டும் போதாது.கருவாடு என்றாலும் கல்கண்டு என்றாலும் அது அப்படியே ரத்தத்திற்குச் செல்வதில்லை.படித்தது அனுபவமாகச் சேமிக்கப்படாவிட்டால் அதனால் பயனில்லை. படைப்பாளிக்கும் பண்டிதனுக்கும் உள்ள வித்தியாசமே இதுதான்.

வாசிப்பும் ஓர் அனுபவம்தானே? ஆம். ஆனால் வாழ்க்கை வாசிப்பிற்கு அப்பாலும் விரிந்து கிடக்கிறது, உமா ஷக்தியின் ஒரு கவிதை சொல்வது போல
கவிதை எழுத அமர்ந்தேன்
ஜன்னலருகே ஓடி மறைந்தது
அணில் ஒன்று
கணினியை மூடிவிட்டேன்


 கல்கி 13.3.2016

Saturday, February 27, 2016

தனிமை தவறல்ல!


அந்தப் பெண்ணின் முகத்தில் அப்படி ஒரு ஆவேசம். சொல்லிலோ அமிலம். சொத்தைப் பறித்துக் கொண்ட பங்காளியை ஏசுவது போல ஆங்காரத்தோடு அவர் உரையாற்றிக் கொண்டிருந்தார். அது அரசியல் மேடை. அண்மையில் நடந்து முடிந்த மாநாடு.

ஆட்சியைப் பற்றித் தொடங்கிய அனல் பேச்சு, சர்ரென்று சரிந்து தனிநபர் தாக்குதலாகத் திரிந்தது. குடும்பம் என்ற ஒன்று இருந்தால்தான் ஆண்களை மதிக்க தெரியும். உனக்கு குடும்பம் என ஒன்று இல்லை அதனால் ஆண்களை மதிப்பதில்லை என்று அவர் ஆளுங்கட்சித் தலைவரைச் சாடிக் கொண்டிருந்தார்.

ஒருவரது ஆட்சியை விமர்சிப்பதும், அவரது தனிப்பட்ட வாழ்வை விமர்சிப்பதும் ஒன்றல்ல. ஆனால் பெண்களது தலைமையை விமர்சிக்கப் பெரும்பாலும் பயன்படுத்தப்படுவது அவர்களது தனி வாழ்க்கைதான். அரசியலில் மட்டுமல்ல, அலுவலகத்திலும் கூட.

திருமணம், குடும்பம் என்ற அமைப்போடு பெண்களைப் பிணைத்தே பார்க்கிற மனோபாவம் இங்கு காலங்காலமாக நுட்பமாகவும் திறமையாகவும் கட்டமைக்கப்பட்டு வந்திருக்கிறது. நடுவயதைத் தாண்டிய பெண்களிடம் பலர் சர்வசாதாரணமாகக் கேட்கும் கேள்வி, “உங்க ஹஸ்பெண்ட் என்ன செய்கிறார்?” மேலதிகாரியிலிருந்து, மேசையில் டீ கொண்டு வந்து வைக்கும் பணியாள் வரை இதைப் பெண்களிடம் கேட்கத் தயங்குவதில்லை.

பெண்கள் தனியாக இருப்பது அவர்கள் விருப்பம், உரிமை என்பதைத் தமிழ்ச் சமூகம் இன்னமும் உள்வாங்கிக் கொள்ளவில்லை. இத்தனைக்கும் சென்ற நூற்றாண்டின் துவக்கத்திலேயே பாரதியும், அதற்குப் பின் பெரியாரும் இதனை அழுத்தம் திருத்தமாக எழுதியும் பேசியும் வந்திருக்கிறார்கள்.

குடும்பம் துறந்து அல்லது தவிர்த்து வாழும் பெண்களைப் பற்றிய ஆண்களின் மனோபாவம்தான் அன்றைக்கு ஆங்காரத்தோடு பேசிய பெண்ணின் குரலில் ஒலித்தது. பெண்ணுக்குள் ஆணும், ஆணுக்குள் பெண்ணும் இருப்பதில் அதிசயமில்லை. ஆனால் யாராயினும்  அரசியல் மேடைகளில் கண்ணியம் காக்கப்பட வேண்டும் என்பது என் போன்ற சாதாரணக் குடிமகன்களின் எதிர்பார்ப்பு.

கருத்து மாறுபாடுகளுக்கு அப்பாற்பட்டு கண்ணியமாக பேச எழுத நடந்து கொள்வது ஒன்றும் அத்தனை கடினமானதல்ல. அதனை இரு தலைமுறைகளுக்கு முந்தைய தலைவர்கள் அதை மெய்ப்பித்துக் காட்டியிருக்கிறார்கள்
“தி.மு.க. தோன்றிய இரண்டொரு ஆண்டுகட்குப் பின்பு ஒரு நாள் அண்ணா, சம்பத், நான் மூவரும் இருக்கிறோம். அப்போது வெளியாகிய ஓரு திரைப்படத்தில் சிதம்பரம் ஜெயராமன் “எது வேண்டும் சொல் மனமே” என்று ஒரு பாடலை அற்புதமாகப் பாடியிருந்தார். அது எப்போதும் என் செவிப்புலனை நிறைந்திருந்தது. நான் தனியே உட்கார்ந்து ஒரு சிறு தாளில் எழுதத் தொடங்கினேன்.

எது வேண்டும் என் தலைவா - தலைவா
மதிவேண்டும் என்ற உம் கொள்கையா - இல்லை
மணம் வேண்டி நின்ற உம் வேட்கையா
பணி செய்வோர் விசுவாசமா - இல்லை
மணியம்மை சகவாசமா?

இதைப் படித்துப் பார்த்த சம்பத் சட்டென்று அந்தத் தாளை உருவி அண்ணாவிடம் தந்தார். அண்ணாவின் முகம் மாறியது. சேச்சே, இது மாதிரி எழுதாதய்யா, என்று கண்டித்துவிட்டு அந்தத்தாளை கிழித்து எறிந்துவிட்டார்”.  (அண்ணா சில நினைவுகள் - கவிஞர் கருணாநந்தம்)

 அரசியலை விமர்சிப்பதற்குத் தனிப்பட்ட வாழ்வை ஆயுதமாகப் பயன்படுத்தாத தலைமை அடுத்த தலைமுறையிலாவது அரும்பட்டும். முதிய தலைமுறைக்கும் ஒரு விண்ணப்பம்.: தனிமையைத் தேர்ந்தெடுக்கும் பெண்களை ஏளனமாக எண்ணுவதை இனியேனும் கைவிடுங்கள்.


மற்றவரது மனங்களை மதிக்கத் தெரிந்தவர்களே எப்போதும் மதிக்கப்படுவார்கள்

கடைசிப் பக்கம்:
கல்கி மார்ச் 6 2016 

Saturday, February 20, 2016

வெற்றி என்பது…..

கடைசிப் பக்கம்:: மாலன்
வெற்றி என்பது…..

“உங்களுக்கு என்னப்பா, மூன்றே பருவங்கள்தான் வெப்பம், அதிக வெப்பம், மிக அதிக வெப்பம். அங்கே, அமெரிக்காவில் அப்படியா?  வீட்டு வாசலில் மூன்றடிக்குப் பனி விழுந்து கிடக்கிறது. அம்மாவிற்கு ஒத்துக்காது . சென்னைக்கு அழைத்துக் கொண்டு வந்துவிட்டேன்!” என்றார் நண்பர்  நான் புன்னகைத்தேன். சியாச்சின் என் எண்ணங்களில் சிரித்துக் கொண்டிருந்தது

பூமிக்கு இரு துருவங்கள் என பூகோளப் பாடப் புத்தகங்கள் நமக்குச் சொல்லியிருக்கின்றன. மூன்றாவதாகவும் ஒரு ‘துருவம்’ உண்டு. அது சியாச்சின். உண்மையில் அது துருவம் அல்ல. அதாவது ஒரு முனையல்ல. அது ஓர் பனிகட்டி..உலகின் மிகப் பிரம்மாண்டமான பனிக் கட்டிகளில் ஒன்று (72 கீ.மீ நீளம்) சுற்றிலும் நெடிதுயர்ந்து நிற்கும் பனிச்சிகரங்கள் சுழன்றடிக்கும் காற்றின் மூலம் ஓயாது பனி தூவிக் கொண்டிருப்பதால் இந்தப் பனிகட்டியில் உள்ள பனியின் ஆழமும் அளவும் துருவப் பகுதிகளுக்கு நிகரானது என்பதால் இது ‘மூன்றாம் துருவம்’

இந்த மூன்றாம் துருவத்தில், ஹனுமந்தப்பா புதையுண்ட போது மூன்றடிக்கு அல்ல, முப்பது அடிக்குப் பனி குவிந்து கிடந்தது. அவரையும் அவரது சகாக்களையும் மீட்டெடுக்க நடந்த முயற்சி மனித ஆற்றலின் சிகரம். மனத் திண்மையின் உச்சம். மரணத்தைத் துச்சமாக மதித்து நடந்த ஓரு போராட்டம்.

19,500 அடி உயரத்தில் இருக்கிறது சியாச்சின். அந்த வெள்ளிப் பனிமலையில் உலவுவது கிடக்கட்டும், மூச்சுவிடுவதே சிரமம். ஏனெனில் காற்றில் ஆக்சிஜன் குறைவு. மைனஸ்55 டிகிரி குளிர். சுழன்றடிக்கும் காற்று. பெய்வதும் நிற்பதுமான பனிமழை. பதினைந்து நிமிடத்திற்கு மேல் அந்தப் பனி வெளியில் நிற்க முடியாது

புதைந்து கிடக்கும் உடல்களை மீட்க வேண்டுமானால் உறைந்து கிடக்கும் பனியை உடைக்க வேண்டும். அதுவோ கான்கீரிட்டை விடக் கடினமாக இருந்தது  இறுகிக் கிடந்த பனியை உடைப்பது அத்தனை எளிதாய் இல்லை. அங்குலம் அங்குலமாகச் செதுக்கித்தான் அகற்ற வேண்டும்.

அசரவில்லை நம் ராணுவம்.150 ராணுவ வீரர்கள் களமிறங்கினார்கள். 20, 20 பேர் கொண்ட குழுவாகப் பிரித்துக் கொண்டார்கள். ஒவ்வொரு குழுவும் அரைமணிநேரம் வேலை செய்யும். பின் ஓய்வு.பின் வேலை.

இயந்திரத் துளைப்பான்கள், மின்சார ரம்பங்கள், ஆழத்தில் ஊடுருவித் தேடும் ரேடார்கள், ரேடியோ அலைகள் மூலம் கண்டறியும் சாதனங்கள் என ஹெலிகாப்டர்கள் 200 நடை போய் எடுத்து வந்தன. அத்தோடு அவர்கள், டாட், மிஷா இரு நண்பர்களையும் அழைத்து வந்தார்கள். இருவரும் மோப்ப நாய்கள்!. என்றைக்கும் நாய்கள்தானே மனிதனின் ‘பெஸ்ட் பிரண்ட்!’
  
ஒருநாளல்ல, இருநாளல்ல, ஐந்து நாள்கள் போராடினார்கள். அந்த ஐந்துநாளும் பனிப்பாறைகளின் இடுக்கில் இருந்த காற்றை சுவாசித்துக் கொண்டு ஹனுமந்தப்பா உயிரைப் பிடித்துக் கொண்டு காத்திருந்தார். ஐந்தாம் நாள் அந்திமாலையில், அவரை வெற்றிகரமாக வெளியே கொண்டு வந்து விட்டார்கள். காத்திருந்த ஒரு மருத்துவர் குழு அங்கேயே அவருக்கு சிகிச்சை அளித்தது. காரணம் இருட்டிவிட்டதால் ஹெலிகாப்டர்கள் பறக்க முடியாத நிலை. இருள் விலகியதும் புறப்பட்டார்கள். பனிமழை. 150 அடிக்கு அப்பால் பார்க்க முடியாது. மலைகளுக்கு இடையிலான குறுகிய வெளியில், சுழன்றடிக்கும் காற்றில் அங்குலம் அங்குலமாக முன்னேறி சமவெளியில் வந்திறங்கியது ஹெலிகாப்டர்.

பனிவெளியில் மீட்டுப் பாதுகாத்தவரை, புதுதில்லியில் பறிகொடுத்தோம்   

வெற்றி என்பதின் அளவு கோல், அருமை மாணவர்களே, முடிவுகளில் அல்ல. முயற்சிகளில்தான் இருக்கிறது

-கல்கி  

Tuesday, February 16, 2016

திமுக - காங்கிரஸ் கூட்டணி வலிமையானதா?

தேர்தல் 2016

இது எங்களுக்குக் கிடைத்த பொங்கல் பரிசு என்று, காங்கிரஸ் தலைமையிலான கூட்டணியிலிருந்து 2013-இல் தி.மு.க. வெளியேறியபோது குதூகலித்தார் ஈ.வி.கே.எஸ். இளங்கோவன். இப்போது காதலர் தினத்திற்கு முன்னதாக காங்கிரஸிற்கு இன்னொரு பரிசு கிடைத்துள்ளது. அது தி.மு.க.வுடன் தேர்தல் கூட்டணி.

 இந்தக் கூட்டணிப் பேச்சுவார்த்தையை நடத்த தில்லியிலிருந்து வந்த குலாம் நபி ஆசாத்தை கருணாநிதியின் வீட்டு வாசலில் நின்று வரவேற்றவர், காங்கிரஸ் தலைமையிலான அரசால் 2ஜி வழக்கில் குற்றம் சாட்டப்பட்டு சிறைக்குச் சென்று பிணையில் மீண்ட கனிமொழி. வழக்கு இன்னமும் நடந்து கொண்டிருக்கிறது. வழக்கில் குற்றம் சாட்டப்பட்டுள்ள திமுகவின் முன்னாள் மத்திய அமைச்சர் ஆ.ராசா, சர்ச்சைக்குள்ளாகியிருக்கும் 2ஜி அலை ஒதுக்கீட்டில், காங்கிரஸ் பிரதமர் மன்மோகன் சிங்கிற்குத் தெரிந்தே எல்லாம் நடந்தது என்று நீதிமன்றத்தில் தெரிவித்திருக்கிறார். அவர் தனது கருத்தை வெளியிட்டு இரண்டு நாள்கள் கூட ஆகவில்லை; கூட்டணி ஏற்பட்டுவிட்டது.

 காங்கிரஸ், தி.மு.க. இடையே ஏற்பட்டுள்ள கூட்டணி, கருத்தொற்றுமையினாலோ, கொள்கைப் பிடிப்பினாலோ, பரஸ்பர அபிமானத்தினலோ ஏற்பட்டுவிடவில்லை. (ராகுல் காந்தி சென்னைக்குப் பலமுறை வந்தபோதும் ஒருமுறை கூட கருணாநிதியைச் சந்தித்ததில்லை). என்றபோதிலும், இந்தக் கூட்டணி இரண்டு கட்சிகளுக்கும் அவசியம் தேவைப்படும் ஒன்றாகிவிட்டது. காரணம் இந்தத் தேர்தல், தமிழ்நாட்டில் இரண்டு கட்சிகளின் எதிர்காலத்தை மட்டுமல்ல, survival-ஐயும் தீர்மானிக்கும் தேர்தல்.

 இதைவிடக் கடுமையான முரண்பாடுகளைக் கொண்டிருந்த காலங்களில் கூட இரண்டு கட்சிகளும் கூட்டணி வைத்துக் கொண்டிருந்திருக்கின்றன. எந்த இந்திரா காந்தியால் ஆட்சி கலைக்கப்பட்டு, நெருக்கடிநிலையால் "மிசா' கொடுமைகளுக்கு உள்ளானதோ, அதே இந்திராவின் தலைமையில் அமைந்த காங்கிரஸ் கட்சியோடு தி.மு.க. கூட்டணி வைத்துக் கொண்டு 1980 தேர்தலைச் சந்தித்தது. இலங்கையில் நடைபெற்ற போர் குறித்த முரணான கருத்துகளைக் கொண்டிருந்த போதும் இரண்டு கட்சிகளும் கூட்டணி கண்டே 2009 மக்களவைத் தேர்தலைச் சந்தித்தன.

 கடந்த காலங்களில் இரு கட்சிகளுக்கும் இடையில் கூட்டணி ஏற்பட்ட தருணங்களில் அது அவற்றிற்கு ஆட்சி அதிகாரங்களைப் பெற்றுத் தந்திருக்கிறது. 1971 மக்களவைத் தேர்தலில் அது இந்திரா காந்தி தலைமையிலான காங்கிரúஸாடு கூட்டணி வைத்துக் கொண்டபோது, எதிரணியில் காமராஜரைத் தவிர எவரும் வெற்றி பெறவில்லை. 1980 மக்களவைத் தேர்தலிலும் அது 37 இடங்களைப் பெற்றது. 

 ஆனால் அன்றிருந்த காங்கிரúஸா, அன்று காங்கிரஸிற்கு இருந்த தலைமையோ, இன்றில்லை. இன்னும் சொல்லப்போனால் அன்றிருந்த தி.மு.க.வும் இன்றில்லை. 1989 சட்டப்பேரவைத் தேர்தலில் காங்கிரஸ் தனித்துப் போட்டியிட்ட போது சுமார் 20 சதவீத வாக்குகளைப் பெற்றது (19.8).
 அதே காங்கிரஸ், (மூப்பனார் தலைமையில் பிளவுபட்டு அவர் மறைவுக்குப் பின் மீண்டும் ஒருங்கிணைந்த காங்கிரஸ்) 2014-ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற மக்களவைத் தேர்தலில் தனித்துப் போட்டியிட்ட போது பெற்ற வாக்குகள் வெறும் 4.3% அதன் பின், 2014 நவம்பரில் கட்சி உடைந்து ஜி.கே.வாசன் தலைமையில் ஓர் அணியினர் கட்சியிலிருந்து வெளியேறி தமிழ் மாநிலக் காங்கிரஸைத் தொடங்கியிருக்கின்றனர் என்பதையும் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

 இந்தச் சூழ்நிலையில் எழும் கேள்வி திமுக-காங்கிரஸ் கூட்டணி ஆட்சியைப் பிடிக்கும் அளவு வலிமை கொண்டதா?

 பழைய கணக்குகளுக்குள் போகாமல், 2001-லிருந்து பார்த்தால், தமிழகத்தில் ஆட்சி அமைக்க வேண்டுமானால், மும்முனைப் போட்டி என்றால் குறைந்தபட்சம், பதிவாகும் வாக்குகளில் 50 சதவீதத்திற்கு மேல் பெற வேண்டும். நான்கு முனைப் போட்டி என்றால் 45% வாக்குகளைப் பெற வேண்டும். அதற்குமேல் போட்டி அதிகரித்தால் இந்த அளவு குறையலாம். ஆனால், 2001-க்குப் பின் அதிகபட்சமாக நான்கு முனைப் போட்டிதான் நடைபெற்றிருக்கிறது (சுயேச்சைகள் நீங்கலாக).
 இந்த 45-இலிருந்து 50% என்பதை தமிழ்நாட்டில் அ.தி.மு.க. உள்பட எந்தக் கட்சியாலும், தனித்து அடைய முடியாது. அதனால்தான் பெரிய கட்சிகளுக்கும்கூட கூட்டணிகள் தேவைப்படுகின்றன.
 கூட்டணிகள் செய்யக் கூடிய "மாஜிக்' அலாதியானது. 2006 சட்டப் பேரவைத் தேர்தலில் அ.தி.மு.க. பெற்ற வாக்குகள், தி.மு.க. பெற்ற வாக்குகளை விட அதிகம். அ.தி.மு.க. ஒரு கோடியே ஏழு லட்சம் வாக்குகளுக்கு மேல் பெற்றது. தி.மு.க.வுக்கு 87 லட்சத்து 28 ஆயிரம். அதாவது, 20 லட்சம் வாக்குகள் அதிகம் பெற்றிருந்தும் அ.தி.மு.க.வால் ஆட்சியைப் பிடிக்க முடியவில்லை. 

 காரணம், திமுக கூட்டணி அதிமுக கூட்டணியை விட 15 லட்சம் வாக்குகள் அதிகமாகப் பெற்றிருந்தது. அதாவது, திமுக தனது பலத்தினால் அல்ல, கூட்டணிக் கட்சிகளின் வெற்றியால் ஆட்சியைப் பிடித்தது. (இதனால்தான் ஜெயலலிதா அதை "மைனாரிட்டி' திமுக ஆட்சி என்று சொல்லி வந்தார்.) அதைப் போன்ற மாஜிக்கை தி.மு.க. - காங்கிரஸ் கூட்டணி மீண்டும் நிகழ்த்துமா?

 கடந்த இரு தேர்தல்களை (2011 சட்டப் பேரவை, 2014 மக்களவை) வைத்துப் பார்க்கும் போது திமுகவின் பலம் 22 அல்லது 23 சதவீதம் இருக்கலாம். 2011 சட்டப் பேரவைத் தேர்தலில் அது பெற்ற வாக்குகள் 22.4%. இது காங்கிரஸ், விடுதலைச் சிறுத்தைகள், பா.ம.க., கொங்குநாடு மக்கள் கட்சி ஆகியவற்றோடு கூட்டணி வைத்துப் பெற்ற வாக்குகள். 2014 மக்களவைத் தேர்தலில் அது பெற்ற வாக்குகள் 23.6%. அப்போது, காங்கிரஸும் பா.ம.க.வும் அதனுடன் இல்லை. ஆனால், விடுதலைச் சிறுத்தைகள் கட்சி, மனிதநேய மக்கள் கட்சி, முஸ்லீம் லீக் ஆகியவை அதனுடன் இருந்தன என்ற போதும் அதனுடைய வாக்கு 1 சதவீதம் அளவிற்கே உதவியது.

 இந்தப் புள்ளி விவரம் இரண்டு விஷயங்களைத் தெளிவுபடுத்துகிறது. 1. பா.ம.க. வெளியேறியதால் தி.மு.க. பெரிதாக எதையும் இழந்து விடவில்லை. 2. காங்கிரஸ் கூட்டணியில் இருக்கும் போதும் இல்லாத போதும் அதன் வாக்கு சதவீதம் பெரிதாக மாற்றமடைந்து விடவில்லை. 

 பா.ம.க.வும் விடுதலைச் சிறுத்தைகளும் கூட்டணியில் இருந்தபோது, 2011-இல் தி.மு.க. பெற்ற வாக்குகளையே, இன்று அவை அதனுடன் இல்லாத போதும் அடிப்படையாக எடுத்துக் கொண்டால் கூட தி.மு.க.வின் பலம் 23 சதவீதம். 2011-இல் திமுக கூட்டணியில் காங்கிரஸ் பெற்ற வாக்குகள் 9%. தனித்து நின்ற மக்களவைத் தேர்தலில் 4.3 சதவீதம் பெற்றது. இவை த.மா.கா. பிரிந்து செல்லும் முன் பெற்றவை. 

 இன்றைய நிலையில், அதிகபட்சமாக காங்கிரஸின் வாக்கை 6 சதவீதம் என எடுத்துக் கொண்டால், தி.மு.க., காங்கிரஸ் கூட்டணியின் பலம் 23+6=29%. இது ஆட்சியமைப்பதற்குத் தேவைப்படும் 45 சதவீதத்திற்கு வெகு தொலைவில் உள்ளது. இந்தத் தேர்தலில் நான்கு முனைப் போட்டிக்கும் மேலாக போட்டியிருக்கும் என வைத்துக் கொண்டாலும் எப்படியும் 40 சதவீதமாவது வேண்டியிருக்கும்.

 ஒருவேளை, தே.மு.தி.க.வும் இந்தக் கூட்டணிக்கு வருமானால் நிலைமை எப்படி மாறும்? தி.மு.க. கூட்டணியில் இதுவரை தே.மு.தி.க. போட்டியிட்டதில்லை. அதனால், தி.மு.க.வின் உறவு அதற்கு எத்தனை தூரம் வாக்குகளாக மாறும் என்பதற்கு ஆதாரங்கள் இல்லை. 

 அ.தி.மு.க., மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட், இந்திய கம்யூனிஸ்ட், புதிய தமிழகம், மனிதநேய மக்கள் கட்சி ஆகியவையோடு கூட்டணி வைத்துப் போட்டியிட்ட 2011 சட்டப் பேரவைத் தேர்தலில் அது பெற்ற வாக்குகள் சுமார் 8% (7.9). இந்தக் கட்சிகள் எதுவுமில்லாமல், பா.ஜ.க., பா.ம.க., ம.தி.மு.க. ஆகிய கட்சிகளோடு இணைந்து 2014 மக்களவைத் தேர்தலைச் சந்தித்தபோது அது பெற்ற வாக்குகள் 5%. கடந்த தேர்தலுக்குப் பின் கட்சி பிளவு கண்டிருக்கிறது. தி.மு.க. கூட்டணியில் அதற்கு அதே 8% வாக்குகள் கிடைக்கிறது என்று வைத்துக் கொண்டால் கூட திமுக கூட்டணி 37 சதவீத வாக்குகள் பெறலாம்.

 சரி, அ.தி.மு.க. நிலை எப்படி?
 எந்தக் கட்சியோடும் கூட்டணி வைத்துக் கொள்ளாமல் 2014 தேர்தலில் அது தனித்துப் போட்டியிட்ட மக்களவைத் தேர்தலில் அது பெற்ற வாக்குகள் 44.3%. ஆட்சியிலிருந்துகொண்டு தேர்தலைச் சந்திப்பதால் அதன் வாக்கு வீதத்தில் சரிவு (anti incumbency) ஏற்பட்டிருக்கலாம் என்று வைத்துக் கொண்டால் கூட, அந்த சரிவு 4 சதவீதத்திற்கும் அதிகமாக இருக்குமா என்பதை இப்போது கணிக்க இயலவில்லை. 

 2006-இல் அது ஆட்சியை இழந்து எதிர்க்கட்சி வரிசையில் அமர்ந்த போது கூட தி.மு.க.வை விட அதிக வாக்குகள் பெற்றிருந்தது. முன்னரே சொன்னது போல் அப்போது தி.மு.க. கூட்டணிக் கட்சிகளின் பலத்தால் ஆட்சியில் அமர்ந்தது. அப்போது அதனோடு கூட்டணியில் இருந்த பா.ம.க., மற்றும் இடதுசாரிகள் இப்போது தி.மு.க. கூட்டணியில் இல்லை. அவர்கள் பெற்ற வாக்குகள் சுமார் 10 சதவீதம். அதை தே.மு.தி.க. ஈடுகட்டுமா என்பதைப் பொறுத்து முடிவுகள் இருக்கும். 

 கூட்டிக் கழித்துப் பார்க்கும் போது எது வேண்டுமானாலும் நடக்கலாம். களப்பணி, பரப்புரை, பணபலம், ஜாதி ஆதரவு, வேட்பாளரின் செல்வாக்கு, கோஷ்டிப் பூசல் இவற்றோடு உள்ளூர் நிலவரங்களும் இந்தத் தேர்தலின் முடிவுகளைத் தீர்மானிக்கும் என்பதை மட்டும் உறுதியாகச் சொல்லலாம்.
களப்பணி, பரப்புரை, பணபலம், ஜாதி ஆதரவு, வேட்பாளரின் செல்வாக்கு, கோஷ்டிப் பூசல் இவற்றோடு உள்ளூர் நிலவரங்களும் இந்தத் தேர்தலின் முடிவுகளை தீர்மானிக்கும் என்பதை மட்டும் உறுதியாகச் சொல்லலாம்.
தினமணி 16.2.2016

Sunday, February 14, 2016

புஸ்வாணமான அதிர்வேட்டு!

தேர்தல் 2016
புஸ்வாணமான அதிர்வேட்டு!

மதுரையில் வசித்தவர்களுக்குத் தெரியும். அம்மனும் சுவாமியும், அலங்கரிக்கப்பட்ட பல்லக்குகளில் நகர்வலம் வரும் முன், ஓரடி உயரமுள்ள கள்ளிப் பலகைகளால் செய்த டயர் வண்டி ஒன்று வரும். அதிலிருந்து எதையோ எடுத்துப் பற்ற வைப்பார்கள். வெடி ஒன்று உரத்து வெடித்து ஊரையே அதிர வைக்கும். அந்த அதிர் வேட்டுக்குப் பின்னர்தான் மேளம், யானை, கொடி, குடை. எல்லாம். அநேகமாகத் தமிழகத்தின் கோயில் நகரங்களில் எல்லாம் இதுதான் வழக்கம்

தமிழகத்தில் தேர்தல் ஊர்வலம் தெருவிற்கு வரும் முன், அதிர் வேட்டுப் போடும் வேலை பத்திரிகைகளுக்கு. அவை பற்றவைப்பதில் சில புஸ்வாணமாகப் புகைந்து அவிந்துவிடுவதும் உண்டு. சில வண்ணக் கோலங்களை வானில் இறைத்துவிட்டு சாம்பலாய் உதிர்ந்து சரிந்து விடுவதுமுண்டு. ஊசிப்பட்டாசாய் ஒரு சில வெடிக்கும் என்றாலும் அதிர்வேட்டுகள்தான் அனைவரையும் திரும்பிப் பார்க்கச் செய்யும்

அப்படித் திரும்பிப் பார்க்கச் செய்த  அதிர்வேட்டு ஒன்று நேற்று புஸ்வாணமாகப் புகைந்து விட்டது . அது திமுக-பாஜக கூட்டணி ஒன்று உருவாகும் என்று ஊடகங்கள் பரப்பிய என்ற ஊகம். அன்பர் தினத்திற்கு ஒரு நாள் முன்னதாகவே காங்கிரஸ் –திமுக கூட்டணி பற்றிய அறிவிப்பு வந்து விட்டது

தமிழக பாஜக தலைவர் டாக்டர் தமிழிசையின் மகன் திருமணம் வரும் 17ஆம் தேதி சென்னையில் நடக்கவிருக்கிறது. கட்சியின் தலைவர் அமித்ஷா அதில் கலந்து கொள்கிறார். “ இதையொட்டி திமுக தலைமையுடன் அமித்ஷா பேசுவதற்கான ஏற்பாடுகளை திமுக-பாஜக தலைவர்கள் செய்து வருகின்றனர்” என்று தினமணி செய்தி வெளியிட்டிருந்தது .

அப்போது அறிவிப்பு வெளியாகாவிட்டாலும் பாஜகவுடன்  கூட்டணி குறித்த பேச்சு  வார்த்தைகள் உறுதிப்படும் என்ற ஊகங்கள் உலவின . உறுதிப்படும்? அப்படியானால் இந்தக் கூட்டணி குறித்து முன்பே வெள்ளோட்டம் பார்க்கப்பட்டிருக்கிறதா?

” கடந்த மூன்றுமாதங்களாகவே ஸ்டாலின் தலைமையில் பாரதிய ஜனதாவும் திமுகவும் கூட்டணிப்பேச்சுவார்த்தை நடத்திவருகின்றன. அதற்கு கவிஞர்தான் தூதர். தமிழிசையும் குருமூர்த்தியும் எதிர்ப்பு, இல.கணேசன் ஆதரவு. இந்தப்பக்கம் கனிமொழியின் நிபந்தனைகள். …இதையெல்லாம் கேரளத்தின் அத்தனை இதழாளர்களும் தண்ணியடித்தால் விரிவாகப் பேசிக்கொண்டிருந்தனர்.”  என்று மலையாள உலகை நன்கறிந்த ஜெயமோகன் தனது வலைத்தளத்தில் எழுதியிருக்கிறார்.

இருவாரங்களுக்கு முன் எர்ணாகுளத்திற்கு வந்த அமித்ஷாவை தமிழக பாஜக தலைவர்கள் சந்தித்தனர். “தமிழகத்தில் தேர்தல் கூட்டணி தொடர்பான முடிவை எடுக்கும் உரிமையை என்னிடமே விட்டுவிடுங்கள்” என்று அவர்களிடம் தெரிவித்திருந்தார் அமித்ஷா.

அதற்குச் சில நாள்கள் முன்பாக சுப்ரமணிய சுவாமி, கருணாநிதி விலகிக் கொண்டு ஸ்டாலினை முதல்வராக அறிவித்தால், திமுக-பாஜக-தேமுதிக கூட்டணி ஏற்பட வாய்ப்புண்டு என்பதைப் போன்று தனது ட்விட்டரில் ட்வீட் செய்திருந்தார். எதிர்பார்த்தபடியே இது சலசலப்புகளை ஏற்படுத்தியது. ஸ்டாலினின் விருப்பப்படிதான் இந்த யோசனை வைக்கப்படுகிறது என்று சிலரும், விஜயகாந்தின் மனநிலையை ஆழம் பார்க்கக் கருணாநிதியின் ஆலோசனையின் பேரில்தான் இது கூறப்பட்டுள்ளது என்றும், கட்சிக்குள்ளும் குடும்பத்திலும் ஸ்டாலினுக்கு எதிர்ப்பு ஏதும் எழாமல் இருக்க, ஒரு சாக்காகப் பயனபடுத்திக் கொள்ளும் நோக்கில் இது பேசப்படுகிறது என்றும் ஊடக வட்டாரங்களில் ஊகங்கள் மிதந்தன.

“நேற்று (பதிவிட்ட நாள் 11.2.16) இதழாளர் ஒருவரிடம் பேசினேன். [சினிமா விவாதத்தில்தான்] இந்தத்தேர்தலில் 2 சதவீதம்தான் வாக்கு மாறுபாடு இருக்கும். அதன்பொருட்டே மூன்றாம் அணி என்று சொன்னார். ஆனால் திமுகவுக்கு அது ஒரு பிரச்சினையே அல்ல.அவர்களின் பிரச்சினை பணப்பட்டுவாடாவும் கள்ளவாக்கும்தான். காபந்து அரசாக அதிமுக இருந்தால் ஒன்றும் செய்யமுடியாது. ஆகவே மத்திய அரசின் ஆதரவு தேவை, மத்திய அரசு உண்மையாகவே கடிவாளம் பற்றவும் வேண்டும், இல்லையேல் வெற்றிவாய்ப்பே இல்லை என்றார்” என்று ஜெயமோகன் வேறு ஒரு காரணம் சொல்கிறார்.

சுவாமியின் கருத்தை நிராகரிப்பது போல் தமிழக பாஜகவில் எதிர்வினைகள் இல்லை. அது அவருடைய சொந்தக் கருத்தாக இருக்கலாம். ஆனால் கட்சித் தலைமைதான் உரிய முடிவெடுக்கும் என்பதுதான் அவர்கள் அதிகாரபூர்வமாக வெளியிடும் பதில். ஆனால் சுவாமி எல்லோரையும் கலந்து கொண்டுதான் அந்தக் கருத்தை வெளியிட்டார் என அவருக்கு நெருக்கமான ஆசிர்வாதம் ஆச்சாரி சொல்கிறார். இல.கணேசன் இன்னும் ஒருபடி மேலே போய், “ இதில் எங்களுக்கு என்ன பிரச்சினை? விடுதலை ஆசிரியர் வீரமணி போன்றவர்களுக்குத்தான் பிரச்சினை” என்று ஒரு தொலைக்காட்சிப் பேட்டியில் தெரிவித்தார்

ஆனால் பாஜகவோடு உறவு இல்லை என்று ஸ்டாலின் மறுத்தார். வாழும் கலை அமைப்பின் நிறுவனர் ஸ்ரீஸ்ரீ ரவிசங்கர் கடந்த புதனன்று (10/2/16) சென்னை வந்திருந்தார். அவர் பாஜகவிற்கு நெருக்கமான ஆன்மீகத் தலைவர் எனக் கருதப்படுபவர். பாஜக அரசால் இந்தாண்டு பத்மவிபூஷன் விருதுகளுக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர். அவர் தனது சென்னைப் பயணத்தின் போது ஸ்டாலினை அவரது இல்லத்திற்கே சென்று சந்தித்தார். அவர் பாஜக தலைமையிடமிருந்து ஏதேனும் செய்தி கொண்டு வந்திருக்கக் கூடும் என்ற ஊகங்கள் கசிந்தன. ஆனால் “"தமிழக சட்டப்பேரவை தேர்தலை திமுகவும் பாஜகவும் ஓரணியில் சேர்ந்து சந்திக்க எவ்வித வாய்ப்பும் இல்லை. பாஜகவுடன் திமுக கூட்டணி அமைக்கலாம் என வெளியாகியிருக்கும் தகவல்கள் அடிப்படை ஆதாரமற்றவை.
ஆனால், யாரெல்லாம் எங்களை அரசியலில் தீண்டத்தகாதவர்கள் போல் பாவித்தார்களோ அவர்களெல்லாம் எங்களை நோக்கி படையெடுப்பது மகிழ்ச்சியளிப்பதாக உள்ளது. எங்களுடன் கூட்டணி அமைத்துக் கொள்வதில் விருப்பம் இருப்பதாக பாஜகவிடம் இருந்து எவ்வித அதிகாரபூர்வ தகவலும் இதுவரை வரவில்லை.” எனத் திட்டவட்டமாகத் தெரிவித்தார் ஸ்டாலின்.

ஒருவேளை அமித்ஷா கருணாநிதி சந்திப்பு வரும் 17ஆம் தேதி நடக்குமானால் அதற்கு முன் கருணாநிதியைச் சந்தித்து விட வேண்டும் என்று காங்கிரஸ் கருதியது . இதற்காக  13ஆம் தேதியன்று குலாம் நபி ஆசாத் சென்னை வந்து  கருணாநிதியை சந்தித்தார். அவரை வாசலில் நின்று வரவேற்றவர், காங்கிரஸ் தலைமையிலான ஆட்சியினால் வழக்குப் போடப்பட்டு சிறை சென்று மீண்ட கனிமொழி!

திமுக –காங்கிரஸ் கூட்டணி அமைந்திருப்பது பல கேள்விகளை எழுப்பியிருக்கின்றன. ஆனால் ஒன்று தெளிவாகப் புலனாகிறது. தமிழகத்தில் தேசியக் கட்சிகள்  மாநிலக் கட்சிகளைச் சார்ந்து இருக்கிறது என்பது மறுபடியும் இந்தத் தேர்தலில் நிரூபணமாகிறது.


தமிழ் முரசு (சிங்கப்பூர்) 14.2.2016